Unutmaktan Daha Zor Bir Şey Var

Adımlar kısa, düşünceler uzun; ardında yaşanmışlıkla yürü yalnızlığa. Adını anmak üzere açılan her kapıdan kaçarak yaşa, gözlerine bakmasın insanlar, bakma gözlerine kimsenin ki zordur kaçtığın seni bakmak istemediğin yerde görmek. Zaman zaman yaptığın bazı güzel ama şimdi aptalca dediğin ne varsa adı tecrübe ve pişmanlık...

Gülüşün vardı, ardında kalmış dudaklarının. Mahkum etmek çok kolay mı oldu acıları gülüşlere? 

Biraz ayrılık yahut bir elin içinde saklanan gerçek sevginin yerini şaşırmadı mı hasretin? Belki ondandır sebebini bulamadığın ağrının, belki de itiraf etmektir kendine, kendinden gizlediğin gerçeği: Sevmeyi.

Unutmaktan daha zor bir şey var: Kendine itiraf edebilmek gizlediğin gerçeği... Bir de yalnızlık diyorsun ya, yalnızlık ardında gölgen bile olmadığındadır.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Tavan Arası Yalnızlık

Hayatlarımız Maskeli Yalanların Çirkinliğinde Gergin

Bavulunu Açıp Yolculuklara Çıkma Vakti