Bir Parça Kurabiye

Havalar soğuk, mevsim kışa geliyor zamansız bir beklenmezlikten sonra. Sabahları camlar haber veriyor insana; diyor ki, üşüyorum akşamları. Bir ince buğu sarıyor beni, ne tam kapatan ne de tam açık bırakan bir aralık var üzerimde. Üstümde parmaklarından ne kalırsa onları güneşe kadar sergiliyorum ahmakça. Perdelerimi kaldırınca bir parça ısınıyor içeriden kaçmaya çalışan tüm yalnızlık sarıyor beni, doluşuyor üzerime bir baskı. Sıcaklık arıyorum oysa, bir soğuk atlıyor üstüme.

Kombinin sesi dolduruyor odayı. Arada duruyor, başlıyor. Odanın bir tarafından uçuyor kaygısızca ılık hava. Elimdeki bardak üşüyor, içim ısındıkça. Demlere yüklemek yok mu, acıları, beklentileri; artıkça artı içtiğim çayların sayısı. Şekerlerin dağılışı bir çözünmenin kayboluşa varmasında bitiyor derken dudaklarıma yapışmasında bir farklı acı başlıyor içimde. Bir parça kurabiye eşlik eder mi, bu anlamsız içmelere?

Karanlık erken geliyormuş, zaten aydınlık değil ki, perdeler çekili, ışıklar kapalı, bir sigara ile çakmağın dansı var arada aydınlatan ortalığı, peşinde dolaşıp duran dumanın. Küçük umutlar dolaşıyor oradan oraya. Bir aralık açılınca pencereden kaçıyor hepsi. Hızla dağılışını izlemek düşüyor buğulu gözlere sadece...

devamı yakında:)


Popüler Yayınlar