Sana kalsın şimdi güneşin aydınlık yüzü

Gecenin bir diğer yüzüdür ayrılıktan sonra uyanık kalmak. Bir pencere buğusunda yaşamak kısalığında uzamasıdır beklemenin huzursuzluğunu tatmak. Üstadın "üstü kalsın" dediğini diyebilmek cömertliğinde olamamak acısıdır ardına düşmek son kullanması geçmiş sevinçlerin. Diyememek başkadır, dedirtmemek başka; başkalarının konuşmalarında suskun bir sözcük olmak bambaşkadır. Sonra, kaderin keyfine, içindeki tatsızlığın ile karışmak vardır . Alıştım sözüdür dudaklarındaki mühür, her alıştım peşinde sürükler gevezeliklerini arsızca. Kaçıncı cümleden sonra, önce ve sonra ve önce ve sonra yine alıştım vardır oysa. Sonunda belki, sana kalsın şimdi güneşin aydınlık yüzü demek var ama, bıraktığın destanın yankılarında kapanmaz gözler, tükenmez sözler, bitmez özlemler kalmış düşlerde.

Bırak kalsın peşinde pervasız bir arayış
Kalır mı dersin aydınlığa bir yakarış
Gecenin aydınlık yüzünde karanlık
Şafaklarına sisli bir yalnızlık dolaşsın


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Tavan Arası Yalnızlık

Hayatlarımız Maskeli Yalanların Çirkinliğinde Gergin

Bavulunu Açıp Yolculuklara Çıkma Vakti